รหัสผูก : สป-10-032-001

---

เลขผูกหน้าลาน : -

---

ชื่อเรื่องหลัก : เชตพน นาคกะเสน (มิลินทปัญหา)

---

ชื่อเรื่องรอง 1 : เชตพน

---

ชื่อเรื่องรอง 2 : นาคกะเสน (มิลินทปัญหา)

---

ชื่อเรื่องรอง 3 : -

---

ชื่อเรื่องรอง 4 : -

---

ชื่อชุด :

---

ผู้แต่ง : -

---

ภาษา : อีสาน

---

อักษร : ไทยน้อย

---

ผู้จาร : ขนันนวน, คูบาเค้า สำเล็จลุน

---

ผู้สร้าง (เจ้าภาพ) : ไม่มี, ขนันนวน

---

ผู้คัดลอก : -

---

ผู้บันทึกข้อมูล : นายณัฐพงค์ มั่นคง

---

สำนักพิมพ์ : -

---

โรงพิมพ์ : -

---

เลขอังกา : 1-111, 1-64

---

จำนวนใบ : 115, 66

---

ขนาด (ซม.) : 5x55

---

จำนวนบรรทัด : 4

---

ลักษณะใบลาน : ลานดิบ

---

สภาพตัวอักษร : สมบูรณ์

---

ความชัดเจนตัวอักษร : ชัดเจน

---

ความเสียหาย : ไม่เสียหาย

---

ศักราช : จ.ศ.

---

ปีศักราช : 1266

---

คำสำคัญ (3 คำ) : เชตพน, นาคเสน

---

หัวเรื่อง : นิทานพื้นบ้าน

---

ปกหน้า : -

---

ปกหลัง : -

---

คำบันทึกผู้จาร : คำบันทึกผู้จาร (เรื่องเชตตพน) บัดนี้ยุติกาแล้วนิทานธรรมเทศน์ ยกใส่เกล้ายอไว้ที่สูงก่อนแล้ว ตั้งหากวิเศษแท้หอมมยิ่งกฤษณาเจ้าเอย ทางหลวงกว้างหมื่นอินทร์พรหมไหว้ ไผผู้ยังยำย้านอายุยืนยาวยิ่งจริงแล้ว อย่าได้เฮ็ดทุกทื้นสายห้อยเค่งยานนั้นเด้อ ไผอ่านแล้วแพงดีอย่าประมาท ให้ค่อยแปะใส่เกล้าเสียแล้วจิ่งไขเจ้าเอย อย่าได้เอาตะบองไต้เยืองดูไขอ่านนั้นเนอ เทียนประทูปประทีปไต้บูชาแล้วจิ่งไขเจ้าเอย ยามเมื่อฟังธรรมเจ้าอย่านอนเว้าอยู่ มันจักเป็นบาปฮ้ายโภยต้องเที่ยงจริงแท้แล้ว ให้ค่อยสำมะทีตั้งหูฟังจำจื่อเอาเทิน อย่าได้นั่งเท้าซ้ายฟังแท้ประมาทธรรมเจ้าเอย อย่าได้กอยกล่าวต้านหลายอันมาส่าธรรมนั้น หูเจ้าจักหนวกแท้บ่ทันเถ้าบาปถนองเจ้าเอย อย่าได้นอนอ่านแท้ผิดฮีตแห่งครองธรรม ให้ค่อยแปงตนดีนั่งพะเนงตัวตั้ง อย่าได้จ่งธรรมไว้ซินอนตมภายต่ำนั้นเนอ ให้ค่อยแปะใส่ไว้ขั้นไดแก้วที่ควรนั้นเทิน อันหนึ่งอย่าได้เอาอ่านเฝ้ากรรมเดือนออกลูกนั้นเนอ มันจักเป็นบาปฮ้ายพระอินทร์เจ้าใส่กรรมเถ้าแล้ว ก็หากเป็นที่ไหว้ทั้งเทพเทพา ฝูงหมู่อินทร์เทพาเฝ้าธรรมพุทโธเจ้า นัตถิเสี้ยงอาฮามหลวงเทพาราช เฮียมก็เขียนขีดไว้นิทานเจ้าส่ำบวรณ์นี้แล้ว ลิจลวดแล้วเขียนกาพย์นิทาน ขอให้บุญชูชักเหลื่อมมุงฝูงข้า ขอให้เถิงยอดแก้วญาณแห่งสัพพัญญู คันยังเทียวสงสารอย่าให้มีมารต้อง ตาบต่อเท่าเถิงแห่งพระนีรพานที่พุ้น สัพโภยภัยสังอย่ามีมาต้อง ข้าขอเอาคุณแก้วทั้ง ๓ เป็นที่เพิ่งจริงแล้ว ขอให้มาซ่อยป้องปองเว้นจากเวรแด่ท้อน ขอให้ลุที่แม้งโดยดั่งปรารถนาแด่เทิน อย่าให้คลาเสียจากฌานศีลแก้ว ขออย่ามีโภยต้องอนตายบังเบียดสังเทิน ขอให้ยืนยิ่งล้ำพันเข้าหมื่นปีแด่ท้อน ขอให้บุญชูค้ำอินทร์พรหมครุฑนาค แสนโกฏิกว้างชูค้ำคู่ตนแด่เทิน กับทั้งสัตว์อยู่น้ำเท่าฮอดปีงคลา สัตว์ทั้งบกราชสีห์เป็นเค้า กับทั้งปู่ย่าเจ้าพ่อแม่ตานาย ฝูงลัวอาส่ำแนวนามเซื้อ ขอให้เป็นผลาสร้างนำเถิงทุกส่ำ ตราบต่อเท่าเมืองแก้วโลกลือหั่นเทิน มันหากหมดท่อนี้แล้วเซาแฮงเสียก่อนน้องสาวเอย ไผผู้โจทนาต้านถามหายังซื่อเฮียมนี้ซื่อว่าขนันนวนเป็นซื่อเฮียมแล้ว ลิจนาแล้วยามแถใกล้เที่ยง จุลสังกาศราชาแต่ที่ล่วงลับไปแล้วได้พัน ๒ ฮ้อย ๖๖ ชะหลู เดือน ๑๐ ออกใหม่ ๔ ค่ำ วันแลเจ้าเอยสาวงามเอย.

---

หมายเหตุ : -

---